ΑΓΙΑ ΘΕΚΛΑ

ΑΓΙΑ ΘΕΚΛΑ

Έξω από τον οικισμό της Αγίας Θέκλας που υπάγεται διοικητικά στην Τοπική Κοινότητα Ωρολογίου της Δημοτικής Ενότητας Αυλώνος του Δήμου Κύμης Αλιβερίου, κοντά στη ρεματιά, βρίσκεται ο μικρός σταυρεπίστεγος μονόκλιτος ναός της Αγίας Θέκλας του 13ου αι., χαρακτηρισμένο βυζαντινό μνημείο, 4 χλμ. από το Αυλωνάρι.(Εικ. 1).

Ή ‘Αγία Θέκλα υπήρξε πρωτομάρτυρας, γεννημένη τό 32 μ.Χ. και αφοσιωμένη μαθήτρια τού ’Αποστόλου Παύλου και η λατρεία της διαδόθηκε πολύ γρήγορα στα παλαιοχριστιανικά χρόνια. Προφανώς ο ναός προϋπήρξε του ομώνυμου παρακείμενου μικρού χωριού των 100 κατοίκων και ονοματίστηκε έτσι εξ αυτού.. Σήμερα χρησιμοποιείται μονάχα σαν εκκλησία του νεκροταφείου.

Μέχρι το 1959 ο ναός ήταν τελείως εγκαταλειμμένος και ετοιμόρροπος οπότε με επίβλεψη της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας τη χρονιά αυτή έγιναν εργασίες συντήρησης και σήμερα διατηρείται σε σχετικά καλή κατάσταση.
Οι εξωτερικές διαστάσεις του ναού είναι 5,00Χ9,00 μ. και δεν θεωρείται μικρός συγκρινόμενος με άλλους της ίδιας μορφής αφού μαζί με την προέχουσα κόγχη τού ναού τού ιερού είναι 47 τετραγωνικά μέτρα. Στοιχείο άξιο Ιδιαίτερης προσοχής είναι ή μεγάλη διάμετρος της κα ημικυκλικής κόγχης τού ιερού (2,70 μέτρα), πού καταλαμβάνει το 95 τοις εκατό του ανατολικού τοίχου (Εικ. 2).

Ή λιθοδομή της ‘Αγίας Θέκλας είναι τελείως ακανόνιστη, χωρίς πελεκητούς λίθους, (αργολιθοδομή) και στην εξωτερική τοιχοποιία τού ναού έχουν τοποθετηθεί με διακοσμητή διάθεση μικρά πήλινα θραύσματα, πού ίσως μάλιστα μπήκαν και για οικονομία κονιάματος.

Στο εσωτερικό του ναού οι τοιχογραφίες που σώζονται χρονολογούνται στον 13ο και 14ο αιώνα.. Φαίνεται πως δυο καλλιτέχνες, πιθανότατα σε διαφορετική εποχή ο καθένας, ιστόρησαν το εσωτερικό της εκκλησίας. Ο ένας επιμελήθηκε τις τοιχογραφίες του δυτικού τμήματος του ναού που φαίνονται χρονικά μεταγενέστερες, ίσως των μέσων του 14ου αιώνα. Στον άλλον καλλιτέχνη ανήκουν οι υπόλοιπες τοιχογραφίες της εκκλησίας που ανάμεσα τους είναι και δυο μορφές των Αγίων Βασιλείου και Νικολάου.
Εκ των σωζόμενων σήμερα τοιχογραφιών του μνημείου, που άλλοτε ήταν κατάγραφο, ωραιότερες θεωρούνται αυτές του βορείου τοίχου: Εισόδια της Θεοτόκου(Εικ 3 ), η Γέννησις (Εικ.4 ), και η Υπαπαντή (Εικ.5 ). Αξιολογότερες των υπολοίπων θεωρούνται: Η Ανάληψη(Εικ .6 ), Ο Άγιος Ιγνάτιος (Εικ.7 ), , ο Άγιος Κύριλλος(Εικ.8 ), και η Αγία Ιουλίτα(Εικ.9).