ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΤΗ ΜΟΥΡΤIΑ

ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΤΗ ΜΟΥΡΤIΑ

Βρίσκεται στη θέση «Μουρτία». Ο επισκέπτης φτάνει εκεί  ακολουθώντας  τον δρόμο που περνάει δίπλα από τον Ναό «Μεταμόρφωση του Σωτήρος»  (Μονή Γερμανού) με νοτιοανατολική κατεύθυνση. Ο ναός ανοικοδομήθηκε το 1862, όπως μαρτυρούν  φορητή εικόνα των Εισοδίων της Θεοτόκου του 1864, και  λίθινη πλάκα με σκαλισμένο σταυρό και χρονολογία 1862.
Στην ίδια θέση πριν το 1862 υπήρχε παλαιότερος Ναός, πιθανότατα του 12^ου αιώνα μ.Χ. Ο Ναός αυτός κατεδαφίστηκε, για να χτιστεί ο νέος. Το 1965 οι κάτοικοι του Ωρολογίου γκρέμισαν πάλι το Ναό  τον ξανάχτισαν και στη συνέχεια τον ανακαίνισαν (Εικ. 1,2,3).

Η είσοδος του σημερινού ναού είναι στη νότια πλευρά και έχει τοξωτό υπέρθυρο. Το τόξο αποτελείται από πέντε λίθινα κομμάτια ενεπίγραφα προερχόμενα από κάποιο κυκλικό κατασκεύασμα. Αυτά τα λίθινα κομμάτια έχουν τοποθετηθεί όμως τυχαία, προφανώς εξ αιτίας της άγνοιας, των οικοδόμων που έχτισαν τον Ναό, σε σχέση με την σωστή σειρά(Εικ. 4). Επίσης άλλα δύο κομμάτια από την ίδια επιγραφή βρίσκονταν μέσα στην εκκλησία αλλά δυστυχώς σήμερα δεν υπάρχουν.

Έξω από τον Ναό υπήρχε μέχρι πρότινος αρράβδωτος κίονας, ο οποίος έσπασε και κάποια κομμάτια του μεταφέρθηκαν στον περίβολο  του Ναού του Αγίου Γεωργίου στο Ωρολόγιο.

Σε μικρή απόσταση από τον ναό σώζεται σε καλή κατάσταση η βρύση . Είναι χτισμένη σε κοίλωμα που συγκεντρώνει νερό και έχει μνημειώδη όψη. Δεξιά και αριστερά του ανοίγματος της βρύσης υπάρχουν εντοιχισμένες δύο ενεπίγραφες πλάκες άνισου μεγέθους (Εικ.5, 6,7). Επίσης στην οροφή της βρύσης έχει εντοιχιστεί μαρμάρινο κομμάτι που φέρει διακοσμητικό ελικωτό φυλλοφόρο βλαστό πιθανόν από το μαρμάρινο τέμπλο του αρχικού βυζαντινού Ναού(Εικ. 8).

Όλα τα παραπάνω  περίτεχνα αρχιτεκτονικά μέλη μαρτυρούν ότι μάλλον εδώ ήταν αρχικά η Μονή Γερμανού και ότι ο αρχικός Ναός ήταν το Καθολικό της .