ΜΟΝΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΣΤΗΝ ΚΥΜΗ

ΜΟΝΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΣΤΗΝ ΚΥΜΗ

Η Μονή βρίσκεται 5χλμ ανατολικά της Κύμης σε υψόμετρο περίπου250 μ επάνω από απόκρημνη πλαγιά με θέα το Αιγαίο πέλαγος.

Δεν γνωρίζουμε πότε χτίστηκε γιατί δεν σώζονται στοιχεία. Σύμφωνα με την παράδοση χτίστηκε από Αθωνίτες μοναχούς μετά το 1500μχ ,δηλαδή μετά την Οθωμανική κατάκτηση, και από μικρή σκήτη στην αρχή, με την πάροδο του χρόνου εξελίχθηκε σε ακμάζουσα Μονή το 1643μχ, όπως μαρτυρεί σφραγίδα της ίδιας χρονολογίας που υπάρχει στην Μονή.

Έκτοτε και μέχρι  την Ελληνική Επανάσταση του 1821 αποτέλεσε σπουδαίο Μοναστικό κέντρο.

Το 1821 η Μονή υπέστη μεγάλη καταστροφή από τον Ομέρ Μπεη της Καρύστου εξ’ αιτίας της συμμετοχής των μοναχών στο απελευθερωτικό αγώνα. Αυτή η καταστροφή,  στέρησε σχεδόν όλα τα στοιχεία για την προεπαναστατική εποχή της Μονής.

Το 1835μχ αν και κατεστραμμένη η Μονή εξακολουθεί να είναι η κυριότερη στην περιοχή, και σε αυτήν μεταφέρθηκαν ιερά λείψανα, εικόνες και άλλα πολύτιμα κειμήλια από άλλα διαλυμένα μοναστήρια της περιοχής όπως από την «Μονή Αγ Δημητρίου Καταρράκτη» στην Οχτωνιά, απο την «Μονή Κλιβάνου» στον Κρεμαστό , από το «Μπερνάγι» στον Αγ Γεώργιο  κα. Η «μεταφορά»  αυτή όμως απογύμνωσε τα παραπάνω Μοναστήρια.

Το 1848μχ ξαναχτίστηκε όπως μαρτυρεί μαρμάρινη πλάκα που υπάρχει στην Μονή.

Η Μονή μέχρι το 1976 γενικά ήταν ανδρική. Από το 1977 μέχρι και σήμερα είναι γυναικεία.

Η Μονή είναι ένα μεγάλο κτιριακό συγκρότημα με το Καθολικό στο κέντρο, και γύρω του κελιά και άλλα κτίρια όπως αρχονταρίκι , αίθουσα έκθεσης κειμηλίων, εργαστήρια χειροτεχνίας κλπ (εικόνα 1)

Η Είσοδος είναι στην νότια πλευρά . Μετά την είσοδο ακολουθεί μικρή ισόγεια στοά που οδηγεί στην αυλή. Αριστερά μπαίνοντας στην αυλή υπάρχει  η «βρύση» της Μονής η οποία φέρει κάποια επιγραφή με χρονολογία 1732μχ.(εικόνες 2,3)

Το Καθολικό είναι σταυρεπίστεγος Ναός με τρούλλο. Εσωτερικά είναι τρίκλιτος και δεν έχει αγιογραφίες. (εικόνες 4,5)

Η Μονή  όμως έχει  αξιόλογα κειμήλια  όπως η εικόνα του «Αγίου Ιωάννου του Πρόδρομου» έργο του Νικοδήμου ιερομονάχου του 1745μχ, η εικόνα του «Ιησού Χριστού Παντοκράτορα» του 17^ου αιώνα, η εικόνα της «Θεοτόκου Οδηγήτριας», οι οποίες προέρχονται από την διαλυμένη Μονή «Αγ Δημητρίου Καταρράκτη» (εικόνες 6,7), το ξυλόγλυπτο τέμπλο του 1847 (εικόνα 8), ο χρυσοκέντητος επιτάφιος του 1635,  δύο άγια δισκοπότηρα και βάση από μαρμάρινο μανουάλι (εικόνα 9) από την «Μονή Κλιβάνου» κα.